Belgische Christadelphians: Dagboek

Pijn en doorzetting

Mon, 27 Nov 2006 09:58:47 GMT

Dezer dagen speelt mijn gezondheid mij weer parten. Vorige week ben ik juist toegewezen aan enkele uit elkaar liggende scholen en hoopte de directeur dat ik niet als de voorgaande leerkrachten ziek zou vallen. En juist nu wil mijn rechterbeen niet mee en trekt de pijn van onder aan mijn voet langs mijn kuit naar boven. Niet ideaal om dansles te geven, maar nu kan ik die directeur en de leerlingen wiens voorgaande leerkracht weg valt toch niet ontgoochelen.
Ook voor het prediken hebben wij vorige weken weer niemand zien opdagen op de Bijbel Klas. Niettegenstaande de vele advertenties is verder niemand ons komen opzoeken en is er niet echt een grotere toename van bezoekers op onze webpagina's te merken. Je zou het allemaal tegenvallers mogen noemen.

Ligt het dan aan onze onkunde om de mensen toe te spreken. Stel ik mijn artikelen verkeerd samen en gebruik ik een te ouderwetse taal die de mensen van vandaag niet meer kan aanspreken? Erg vaardig zal ik dan wel niet zijn in mijn woord gebruik, maar ik durf er toch op te vertrouwen dat mijn stem ook bruikbaar kan zijn voor God en dat Hij mij verder de middelen geeft om Zijn Woord kenbaar te maken.

Alleen zullen wij nooit de klus kunnen klaren. Eerst en vooral hebben wij God nodig, maar daar naast hebben wij onze broeders en zusters in Christus nodig. Zij die samen het zelfde geloof in de Verlosser Jezus van Nazareth dragen. Het komt er op aan dat diegenen die zich navolgers van Christus noemen ook daadwerkelijk de leer van Christus gaan na volgen en elkaar steunen en samen op weg gaan om het Goede Nieuws te gaan verkondigen.

Wij moeten weten dat het soms veel tijd kan vergen en dat wij geduldig moeten zijn. Mozes en Noah hebben zeer veel geduld moeten hebben en aan hen kunnen wij een voorbeeld nemen.

Laat u niet weerhouden door uw beperkingen.

'Toen zeide Mozes tot de Here: Och Here, ik ben geen man van het woord… want ik ben zwaar van mond en zwaar van tong. Maar de Here zeide tot hem: Wie heeft de mens een mond gegeven… ben Ik het niet, de Here? Nu dan, ga heen. Ik zal met uw mond zijn en u leren, wat gij spreken moet. Maar hij zeide: … zend toch iemand anders…'

Exodus 4:10-13

-- 

“Vrienden, als God ons zozeer heeft liefgehad, moeten ook wij elkander liefhebben. Nooit heeft iemand God gezien, maar als wij elkaar liefhebben, woont God in ons, en is zijn liefde in ons volmaakt geworden.” (1Jo 4:11-12 WV78)
- - - - - - - -

U bent uitgenodigd onze volgende webpagia's te bezoeken:


http://www.bijbelonderzoekers.org

http://groups.msn.com/Bijbelonderzoekers

http://groups.msn.com/BroedersenZustersinChristus

http://spaces.msn.com/members/Christadelphians.

http://bijbelvorsers.blogspot.com/

http://www.freewebs.com/marcusampe/index.htm

Bedenking bij de eerste studiedag te Leuven van 19 september 2006

Tue, 26 Sep 2006 06:59:34 GMT

De dagen gaan zo snel voorbij. Wij kunnen het haast niet bij houden.

Er is weer een week voorbij en vorige dinsdag konden wij in Leuven onze eerste open studiedag aldaar bij wonen. In de avond tikte de klok traag en kon de conciërge mee met ons voelen en zien hoe ook de straten van Leuven erg leeg bleven. Bij het zien van de stille straten kon men moeilijk indenken dat het hier een studentenstad betrof. Antwerpen en Gent laten heel wat meer beweging op straat zien.

In het 30CC de Romaanse Poort was er van vooruittrekkende Romeinen weinig te merken en zegepralen van een Caesar kon men er niet merken. Het leek eerder de benevelde laagvlakten.

Het aanvangsuur ging voorbij zonder dat er maar iemand opdaagde. ’s Morgens was ik nog naar een evangelische boekhandel gegaan om enkele Nederlandstalige Bijbels aan te schaffen om aan die mensen te kunnen overhandigen die geen Bijbel hadden. In de winkel leek men niet gelukkig dat ik ook naar Katholieke Bijbels vroeg en na een aankoop van bijna €125 twijfelde men er nog aan om onze affiche voor de Bijbelcursus op te hangen. Hun negatieve houding trok mijn gemoedsstemming wel in mineur. Toen er dan nog niemand leek op te dagen was het hek helemaal van de dam.

Ik dacht aan al de persnota’s die waren uitgezonden, de verscheidene aankondigingen via webpagina’s allerhande, de uren werk aan voorbereiding voor al het publicatie materiaal enz.. Hoe kan men de mensen in België bereiken en hoe krijgt men hen over de vloer?

Na een hele poos kwam er toch een man die eerst getwijfeld had om nog te komen daar hij wist dat hij te laat was en dat hij geen Bijbel had. Fijn was het om een voorstelling te kunnen geven over de verscheidene Bijbelvertalingen. Wij waren verheugd hem op het einde van de avond te zien vertrekken met een Bijbel in de hand. Dat was fantastisch. Mijn collega Steve Robinson was dan ook zeer verheugd en vond de avond geslaagd.
Ik persoonlijk zag het nog niet zo positief. Later vond ik wel zeer opmonterende Emailberichten in mijn brievenbus welke een hart onder de riem staken en een welgekomen ondersteuning waren.

We beseffen wel dat God boodschap nooit populair is geweest. Onze Engelse broeders zijn het al gewend dat niet veel volk komt opdagen. Voor mij was het wel een nieuwe ervaring om zo geconfronteerd te worden met zulk een lage opkomst. Maar ja wat kan de meeste mensen het geestelijke schelen. Zij hebben het zo goed dat ze er niet bij na denken van wie zij al die mooi dingen gekregen hebben. Zij zijn gewoonweg niet geïnteresseerd in het boven natuurlijke. Enkel diegene die dieper wil nadenken over het leven en de toekomst kan misschien aangesproken worden over wat er in de Heilige Schrift staat.

Wij zouden verwachten dat onze inzet voor God wel iets zou opleveren dat wij konden merken, maar nu leek het zo leeg en voelden de zandkorrels van de woestijn als vallende stenen. Gelukkig schoven wij met onze naakte huid nog niet over al het grijze grind. Want gelukkig bleef er voor ons een licht branden en is het vuur in ons aangebleven met een warm rode gloed. Na de les begonnen wij al ijverig verder naar oplossingen zoeken en nieuwe plannen maken.

Het horen dat in de Newbury ecclesia in Groot Brittannië onze Broeders en Zusters voor ons gebeden hadden en nog bidden voor het werk in België monterde ons op.

In mijn kamer staat een kamer met de tekst van de voetstappen in het zand, waar er eerst twee paar zijn dan slechts één paar voetstappen, waarbij het ogenblik gekomen is dat wij gedragen worden door God die ons behoed wanneer wij het te moeilijk hebben. Het is niet Hij die ons verlaten heeft. Terwijl de wereld Hem vergeten is en wij geconfronteerd werden met al de moeilijkheden heeft Hij ons niet achtergelaten maar in Zijn armen genomen om ons te dragen.

Wij moeten de moed opnemen om datgene te doen wat juist is. Jezus heeft ons opgedragen uit te gaan om het Woord van God te verkondigen. Wij willen de Blijde Boodschap uitdragen en kunnen slechts hopen dat de anderen zullen willen luisteren. Wij kunnen het Goede Nieuws van het Koninkrijk van God op velerlei manieren proberen te verspreiden. Wat voor de ene een goede wijze lijkt kan voor de ander niet het juiste zijn. Met onze verschillende pogingen kunnen wij slechts ons best trachten te doen om te zaaien. Ook kunnen wij trachten water te geven aan hen die het nodig hebben, mar zij moeten het wel willen drinken. God is het die het zaad kan doen groeien. Hij is het die trekt. Wij kunnen slechts dankbaar zijn voor de middelen die Hij ons schenkt om dienaars van Hem te kunnen zijn. Wij mogen dankbar zijn dat wij als hulpmiddelen mogen optreden. Op dat vlak hopen wij op Gods zegen en hopen dat wij Hem niet zullen ontgoochelen.

Wij zullen een bloem in onze hoed moeten steken en glimlachen omdat niets vandaag zal gebeuren dat wij en God niet samen zullen kunnen oplossen.

Als wij ons terneergeslagen voelen en willen gaan liggen, kunnen wij als wij liggen onze ogen openen en de lucht zien. Makkelijkst is om op ons lui gat te blijven zitten, of ons neer te strijken op een zonnebed en te genieten van een mooie omgeving. Maar als wij dan neerliggen zullen wij dan ook kunnen opkijken naar God? Dat is in ieder geval wat ik verder zal trachten te doen. Ook al moet ik bij momenten er bij gaan neerliggen wil ik mijn God recht in de ogen durven blijven zien en verder vooruit gaan in mijn leven op weg naar Hem.

Uit liefde voor de mensen rondom mij wil ik hen ook de Grootste Liefdegever laten kennen en kan ik maar hopen dat ik mij een juiste houding zal kunnen aanmeten en dat ik hier en daar toch kleine vlammetjes zal kunnen doen ontwaken die na verloop van tijd een juist pannetje zullen kunnen warm maken tot een sappig smakelijk geheel.

Laatste voorbereidingen voor cursus van dinsdag

Mon, 18 Sep 2006 07:51:13 GMT

Zondag morgen kwamen wij bijeen om de laatste hand te leggen aan de voorbereidingen voor de cursus, van dinsdag, om het Woord van God in België beter te leren kennen.

Eerst hielden wij dit maal een meer privaat aangaand gebed. Soms kan het echt nodig zijn om ook in gemenschap voor een zeer persoonlijke zaak te bidden. Zondag vroegen wij aan God dat mijn lessen mensen zouden inspireren en dat God leiding zou geven in het verder verspreiden van kennis. Het ging hem over het schoolwerk in het bijzonder, maar daarnaast werd ook help ingeroepen om in België het Woord van God beter gekend te maken.

De Innerlijke Stem zullen wij zeer hard nodig hebben om ons door dit nieuwe academisch jaar heen te krijgen.

In het schoolwerk komt de geestelijke houding naast de lichamelijke houding, maar zij zijn onafscheidelijk verbonden. Vandaag is het ook zeer belangrijk iedereen te laten aanvoelen dat samenwerking de grote vereiste is om dingen te kunnen verwezenlijken.

Voor de Bijbelcursus en het verspreidingswerk in België zijn wij met niet veel en berust alles werkelijk op enkele handen. Zeer realistisch zijnde hopen wij toch dat de Heer ons onder Zijn hoede zal nemen en het werk dat wij voor Hem willen doen zal beschermen.

Alles nagaan wat wie mee brengt. Nog even de inhoud en aanpak van de cursus in het kort overlopen. Ook nog even nagaan welke Bijbelvertalingen wij nog extra zouden voorzien voor diegenen die geen Bijbel met zich zouden mee hebben. Belangrijk is het namelijk ook dat wij geen enkele vertaling opdringen en ook zelf niet echt eigen vertalingen gebuiken. Er is wel de Wide Margin King James Version Edition welke de Christadelphians uit geven en de Diaglott vertaling. Maar verder zijn er geen speciale uitgaven van ons en gebruiken onze leden ook verschillende uitgaven en vertalingen.

Natuurlijk kunnen wij daarin ook voorkeur vertalingen vinden. Zo zijn dat voor mij de Nieuwe Wereld Vertaling met zijn Engelstalige tegenhanger en de Willibrord 1978 vertaling voor het Nederlands, de oude King James voor de poëtische taal, de Mark Heber Miller New Century Nazarene Friends vertaling, en de New International Version voor de Engelse vertalingen. In onze dienst wordt de vlot leesbare Contemporary English Version ook als een standaard parafrase Bijbel gebruikt.

Wij hopen dat er genoeg mensen zullen afkomen die eens willen nagaan waarom ze het Woord van God best eens lezen of hoe dat zij dat het best kunnen doen. Dat zij zullen kunnen ontdekken dat de Kracht van God juist voor iedereen zichtbaar kan zijn door te merken dat in al die vertalingen juist het zelfde wordt verteld. En in die gedrukte boeken ligt enorm veel wijsheid die iedereen kan gebruiken. Voor iedereen kan het een Gids en een bron van Kracht worden.Dat de inhoud van de Bijbel na al die eeuwen nog niet verandert is. en dat niet tegenstaande al de oorlogen, al het werk tegen Bijbelvertalingen en publicaties, en niettegenstaande al de onderschriften en er naast staande geschriften van verschillende kerkgemeenschappen verscheidene mensen de denomiatie indoctrinatie te boven konden komen of zelfs helemaal niet lieten inwerken. Verscheidene lezers van die vertalingen konden en kunnen zelf verder onderzoeken , richting vinden, en eigen bevindingen opmaken en laten wortelen om zelf een goed gefundeerd geloof op te bouwen. Wij hopen die leiding goed te kunnen gebruiken en niet te beschamen.

Uiteindelijk hopen wij ook met de cursus "De Bijbel doeltreffender leren lezen" dat de studenten zich een wijze van studeren zullen aankweken die het best bij hun past met goede hulpmiddelen om hun geloof verder te doen ontwikkelen.

Alsook bidden wij tot God dat Hij mensen de weg naar ons laat vinden om hen zo Het Woord van God beter te leren kennen en ons mee te helpen de bezoekers te laten inzien dat iedereen een beter leven kan krijgen. Dat zij mogen inzien dat Verlossing voor ons en hen heel dicht bij is en niet veel hoeft te kosten, en dat wij samen onze hoop willen delen.

Einzelgangers

Tue, 12 Sep 2006 11:17:24 GMT

Binnenkort is het zo ver en zullen de Christadelphians in een tweede stekje proberen mensen aan te spreken om meer te weten te komen over de Ene Ware God en over Zijn Zoon welke voor ons een ongelofelijke daad van zelfopoffering heeft gebracht.

De voorbereidingen voor de nieuwe cursus worden wel gedwarsboomd door de verplichting om een hele nieuw jaarplan op te maken voor meerdere klassen, welk ook een intensief werk zal zijn en nu echt niet op het gepaste moment mij opgedragen wordt in de school waar ik de meeste uren les geef.

Mijn leerlingen en ik hadden het er vorig schooljaar al niet makkelijk en kregen hun portie tegenwerking van bepaalde hooggeplaatsten, bewindslui en hun aanhang. Sommigen lieten echter niet van zich afbijten en verdedigden mijn werk met eer. Anderen die ook hun best hadden gedaan hadden het moeilijker om door de verdrukking toch te kunnen volhouden. Dit schooljaar heb ik hen nog niet terug gezien, alhoewel dat ik hoop dat zij zich zullen herpakken en weer van de partij zullen zijn. Want het is enkel door hun samenwerking, hun moed en hun doorzettingsvermogen dat wij samen iets kunnen presteren.

Het is die samenwerking die in de wereld van essentieel belang is en mensen kan vormen voor het leven.

In dit kleine land zijn er op vele vlakken uitzonderingen en mensen die niet met de grote maalstroom wensen mee te zwemmen, maar bewust keuzes hebben gemaakt omdat zij er in geloven en er achter staan. Die einzelgangers zijn nodig voor de nieuwe creativiteit en voor de verdere ontplooiing van de volgende generaties.

Voor mij zijn die leerlingen een geweldige steun en de grote reden waarom ik aan die job blijf houden die ook zorgt voor mijn nodige inkomen. Want in onze kerkgemeenschap zijn wij niet zoals bij de andere godsdienstgemeenschappen in België vergoed. Daarom moeten wij buiten onze pastorale diensten ook werk kiezen dat ons kan voorzien in ons levensonderhoud. Alles wat niet tegen Gods wil is kan daar voor in aanmerking komen. Maar natuurlijk doen wij dat liefst met onze tweede liefde voor werk. En bij mij is dat de bewegingstaal die ik hopelijk nog vele jaren aan anderen zal kunnen doorgeven met een blijvend enthousiasme.