Dat spreken zilver is en zwijgen goud is ons wel bekend. Wij zijn best eerst goed te luisteren, terwijl wij zwijgen, en goed te horen en te overdenken wat er gezegd wordt. Als wij er dan over nagedacht hebben kunnen wij ons beraden hoe wij ons antwoord dan het best kunnen verwoorden zonder dat wij iets verkeerds zegen of iemand kwetsen. Als Christen moeten wij steeds de ander voor ogen hebben en er bewust van zijn hoe dat deze iets zou kunnen opvatten.

Steeds moeten wij goed nagaan wanneer wij iets kunnen zeggen en hoe.

Het is zeer belangrijk in welke mate wij omgaan met het toestemmen met de wijze waarop wij dingen toelaten of hoe wij er op reageren. Indien wij anderen toelaten fouten te maken of getuigen te zijn van misstappen door anderen geven wij kansen om deze verkeerde gebeurtenissen te laten integreren in het dagelijkse leven. Wij openen de poorten naar gebruiken die in Gods ogen verfoeilijk zijn en ons en onze omgeving kunnen besmetten.

Voorzeker kunnen wij leren van alles wat wij zien of mee maken, maar je moet daarbij de vraag stellen wat wij er van willen leren of wat wij de andere willen laten leren en of dat wel noodzaklijk of bevordelijk is. Elke opvoeder heeft de verantoordelijkheid om de andere te beschermen tegen het kwade. Wij moeten in het algemeen elkaar behoeden tegen elk kwaad. door slechte invloeden, beelden of gebruiken uit te sluiten of te vermijden, kunnen wij onszelf en de anderen behoeden verkeerde stappen te zetten.

Citaat

Permission to Protect

Permission to Protect

Have you ever met permissive parents -- the ones that worship the concept of "openness" so much that they don't mind exposing their kids to just about anything? "After all", they claim, "We teach our kids proper values, it doesn't really matter what the kids see or hear. Kids should be allowed to look into 'the real world' so they don't become naive. They'll simply reject foreign ideas antithetical to proper values."

Are these parents correct? Of course, not. A Rashi in this week's Torah portion, Nasso, tells us why.

"Why was the section of the nazarite laws placed next to the laws of sotah, the suspected adulterous wife? To tell us that anyone who sees the sotah in her disgrace, will abstain from wine(one of the nazarite laws), since wine leads to adultery." (Rashi, Bamidbar 6:2)

The common question on this Rashi is that we would have thought the opposite. Wouldn't someone who sees a sinner, like the sotah, being humiliated, become inspired to not dare come close to transgression? If you saw your co-worker being yelled at for coming late, wouldn't you be extra careful not to come late yourself? So why does the Torah suggest that witnessing the sotah's embarrassment will make you more afraid that you'll sin? Why would one establish safeguards to avoid sin by refraining from wine, once he has seen a violation of the Torah in the sotah woman?

The answer is that our preconceived notion is not true. In reality, witnessing sin, no matter if we see the sinner being degraded or not, weakens our spirituality. Whenever someone "breaks the rules" in school, inevitably the rules become less hallowed and it's only a matter of time until "breaking the rules" becomes the rule. So too with the Torah. While God's "rules" and mitzvot will never cease, witnessing a breach in them automatically removes levels of respect and awe that we have for His commandments. We subconsciously feel that the transgression is no longer an untouchable and although we may never dream of doing it, it becomes a possibility. Once the slippery slope of possibility has been opened, terrible results will inevitably occur.

This is why Rabbi Moshe Feinstein writes (Igrot Moshe, Yoreh Deah 1:156) that just as it is a mitzvah to see and be involved in a mitzvah, so too it is a transgression to witness a transgression being performed where one can avoid it. By watching a violation of God's Torah, he writes, you are watching God being humiliated and disrespected. And this negatively affects your own service of God because, on some level, you lose respect for God as well.

So the nazir decides to enter the institution of the nazarite vows because he has seen the sinning sotah. He realizes that he temporarily needs special laws of holiness in order to return to his former state of awe for God's laws and commandments which have been breached.

Environment and nurture play vital roles in human development. There is no way of denying this fact. As Maimonides states (paraphrased): "It is the way of humankind to be drawn after the manners and actions of friends and countrymen. Therefore, one should connect with and befriend righteous people in order to learn from their ways and to distance oneself from wicked people." Maimonides uncharacteristically does not bring a source from a verse in the Torah as a proof. It is a simple fact of life.

What is not widely realized though is that anything and everything we see and experience becomes part of our nature. If we allow our kids to watch television and movies without any restraints, we open them up to potentially harmful influences. As Nicholas Johnson, former commissioner of the U.S. Federal Communications Commission, once said, "All television is educational. The question is what does it teach?"

It is clear that the high increase among children of sexual promiscuousness and activity, violence and guns in schools, and the trend of reduced achievement and intelligence have its roots in the effects of television and movies. (See Lawrence Keleman's 'To Kindle a Soul' for detailed scientific studies and research.)

So much for openness in parenting. It is an experiment that has failed miserably. If we are responsible parents we must try our best to shield bad influences from our kids as much as possible. They should not witness thousands of killings and violence on TV year after precious year in their youth. If they are allowed to, they will lose sensitivity toward hurting others and become more vicious people.

What we see becomes part of us. We must try to avoid exposing our children to the evils of the world. Society recognizes that the 'movie ratings system' for kids is a positive thing. Although, as a result of the moral descent of this country, what used to be a relatively acceptable and tame PG rating, now probably is the equivalent of a severe 'R' rating, there are still some things that we deem inappropriate for children.

What we should be asking ourselves is: if we agree that it is inappropriate for children, why is it any more appropriate for us? We must be extremely careful with what we see and experience, as well.

Remember, what you see is what you get -- inside your mind and soul.

Rabbi Boruch Leff

 In eender welke gemeenschap moeten zij die zich er in bevinden oplossingen vinden om met elkaar in verbondenheid, of los van elkaar, maar met elkaar te leven. Vermenging van andere culturen of gewoonten doet veel mensen vrezen voor onverenigbaarheid. De onderlinge verschillen kunnen echter de gemeenschap verrijken in plaats van vernietigen, indien die toehoorders van die gemeenschap zich willen openstellen naar elkaar.

Citaat

Belang van terug te grijpen naar essentiële waarden

Aan te nemen houding in het stedelijk onderwijs te Brussel

 

Onterecht worden concentratiescholen gediaboliseerd en worden zo wel leerlingen als leerkrachten regelmatig in het verkeerd daglicht gesteld.

 

Per definitie is het niet dat onze concentratiescholen minder goed onderwijs zouden aanbieden. In Brussel valt het wel op dat de Nederlandstalige stadsscholen veel minder middelen en slechtere infrastructuren hebben dan andere Nederlandse scholen in het land.

Ouders kiezen hun kinderen omwille van de kwaliteit van het Nederlandstalige onderwijs hun kinderen in die afdelingen van de stedelijke scholen te plaatsen met een extra hoop dat zij dan makkelijker op de arbeidsmarkt terecht zouden kunnen komen.

Verscheidene ouders kunnen spijtig genoeg de moed niet opbrengen om zich de andere taal ook eigen te maken. Wij zouden er meer werk van moeten maken om de ouders het gevoelen te moeten geven dat de keuze voor het Nederlands voor hun kinderen ook van hen een engagement vraagt. Ook moet er aan gewerkt worden dat er thuis ook wel Nederlandstalige lectuur komt en radio en televisie ook nu en dan eens afgestemd worden op de Vlaamse zenders.

Problematisch is wel dat bepaalde ouders zich er niet in kunnen schikken dat wij een andere levensnorm er op na houden en dat ook in ons onderwijs bepaalde waarden belangrijk zijn. Betreft dat laatste gaat er de laatste jaren veel verkeerd. Hier willen bepaalde gemeenten en groepen geen waarden meer belangrijk vinden. Dikwijls willen zij zich verstoppen achter het poortje van neutraal onderwijs. Neutraliteit en pluralisme mogen echter nooit inhouden dat men de menselijke waarden over boord gooit.

Men kan er niet onderuit dat elkeen vast hangt aan haar of zijn cultuur waar het in is opgegroeid. Of men nu gelovig is of niet zijn er de tradities en geloofspunten (atheïstisch of in een goddelijk wezen) welke steeds verweven blijven met het dagelijks leven. Onder de schoolgangers en hun begeleiders is er het probleem dat zij vaak niet van elkaars gewoonten en beleving op de hoogte zijn. Zij kennen verrassend weinig van elkaars gebruiken en levensopvattingen.

 

Door immigratie kwamen religies als de islam, het boeddhisme, shintoïsme of  het taoïsme België binnen. Europa kon niet ontsnappen aan de veelvoud van religieuze groepen die over het rijk kwamen en zich er begonnen te wortelen. Ondanks de mondialisering is er nauwelijks contact tussen de religieuze tradities gekomen. En sommige groepen durven bepaalde waarden niet naar voor brengen of niet inzien dat zij bij de meeste belevingsbeschouwingen ook algemene regel zijn. Het zijn die waarden: niet liegen of bedriegen, niet stelen, niet onteren en respect hebben welke de autoriteiten hoog in het vaandel zouden moeten dragen. Alsook zijn het die waarden waarop wij in het onderwijs zouden moeten staan en zouden moeten eisen dat zij door iedereen die in dat onderwijssysteem wil delen, ook moeten opgevolgd worden. Indien wij het asociaal gedrag dat er nu in vele scholen heerst bij de horens zouden mogen aanpakken zou er reeds veel kwaad uit de wereld worden geholpen. Veel leerlingen zouden ook veel kunnen presteren daar zij nu enorm gehinderd worden door kinderen die zich denken alles te kunnen verantwoorden doordat zij gebruik kunnen maken van de huidige omgekeerde discriminatie.

 

Socio-economische factoren kunnen gerust ook opgevangen worden en hoeven geen excuus te zijn voor allochtoon of autochtoon.

Indien wij meer ondersteuning van het beleid zouden krijgen zal iedereen beter kunnen presteren. Dit onder voorwaarde dat er terug wordt gegrepen naar de essentiële waarden van het mens zijn en het menselijk met elkaar om gaan.